Oeps, een stukje schrijven…

Oeps, een stukje schrijven, bedacht ik me opeens op deze bloedhete dag. Ik zou het bijna vergeten. En het volgende is dan, wat, waarover?

Je zou denken dat deze temperaturen Afrikaans zouden zijn, maar dat is erg afhankelijk van waar je bent. In Kisumu aan het Victoriameer, waar Fr. Folkert woonde was het zeker zo heet. Maar toch voelde het daar anders aan.

In Kaplamai hebben we het niet zo heet gehad, hoewel het daar heter was dan anders. Daar lag het tussen de 24 en 28 graden. Toch droegen veel mensen daar nog een jas of vest, tenslotte was het winter voor hen. En vanwege de hoogte, koelde het ’s avonds wel af.

Afgelopen week belde Fr. Joseph en ook heb ik Victor, ons nieuwe bestuurslid in Kenia aan de telefoon gehad. Maar dat ging niet zozeer over projecten, het was meer voor de gezelligheid. Joseph begint zich, na alle operaties en therapieën eindelijk weer wat beter te voelen. Hij klonk ook heel gezellig en dat was al een tijdje geleden. Toen wij er in februari waren, was het net 6 weken geleden dat hij opnieuw aan zijn hoofd was geopereerd. Hij kan zich ook niet veel herinneren van wat er gebeurd en gezegd is. Maar wel hoe fijn hij het vond om ons weer te zien.

Victor vertelde me over zijn parochie in Uganda, waar hij nu priester is. Hij heeft daar de nodige uitdagingen, en vindt ook nog tijd om zich in te zetten voor de stichting in Kenia. Om de zoveel weken mag hij een paar dagen naar huis, naar zijn moeder in Botwa en verder is de telefoon geduldig. Op die manier kan hij veel voor de stichting doen.

Nu het geld is overgemaakt is men ook gestart in Kaplamai met de bouw van het lokaal voor de school. Verder is het toiletgebouwtje in Kiriita zover dat het gat gegraven is. Komende maand maken we weer geld over voor de stenen en de stucadoor.

Maar dat bloedhete weer is ook een teken dat de vakantieperiode aan gaat breken. Komende week hebben we de laatste vergadering. Behalve terugkijken naar het afgelopen jaar, kijken we ook vooruit naar september en kerst, want dan hebben we weer acties.

Ook moeten er voor 1 september een aantal aanvragen weggestuurd worden voor bijdragen van foundations. Altijd toch weer een klusje, omdat er allerlei papieren ingevuld moeten worden. Heel begrijpelijk willen ze weten waar het geld voor is, waarom wij erbij betrokken zijn, hoe het project doorgaat als het af is en wat de bijdrage van de plaatselijke bevolking is. We hebben overal een eerlijk antwoord op, maar het moet wel goed verwoord worden. Doe je dat niet, dan mis je ook de bijdrage. En iedere foundation heeft zijn eigen formulieren, dus knippen en plakken uit andere aanvragen is vaak lastig. Als de aanvraag dan wordt goedgekeurd, ben ik altijd weer blij dat het gelukt is.

Zo, het stukje is af!. Terug naar de schaduw buiten, hoewel het binnen misschien wel lekkerder is.

Een overzicht van onze projecten vindt u op de website en we zijn te volgen via Facebook en Instagram. Via de website kunt u uw eventuele bijdrage ook gemakkelijk overmaken.