Kermis en Fair

Terwijl in Tuitjenhorn kermisborrels werden gedronken en de kinderen zich vermaakten in de kermisattracties, waren wij als stichting te vinden op de Marlequi Fair in Warmenhuizen. Het is altijd heel gezellig om daar met een kraam te staan.

Toch is het ook altijd weer bijzonder hoe het ene en het andere jaar van elkaar kan verschillen. Vorig jaar had ik jam te kort en de bananenbomen verkochten helemaal niet. Dit jaar vlogen de bananenboompjes eruit en hielden we jam over. Toch hebben we weer goede zaken gedaan en de gehele opbrengst gaat naar ons project in Kolongolo, de bouw van een slaapzaal. Hoeveel precies kan ik nog niet zeggen, omdat we op het moment van schrijven nog een dag te gaan hebben.

Fr. Folkert was het weekend in Tuitjenhorn en ook hij kwam even langs om te bekijken wat wij zoal deden en verkochten. Hij vond het bijzonder om te zien hoeveel mensen daar rondliepen.

Omdat we de week ervoor bestuursvergadering hadden, was er contact met onze mensen in Kenia. Tenslotte wil je het laatste nieuws in zo’n vergadering meenemen.

Zo vertelde Zipporah, de zus van Fr. Joseph dat er een meeting was geweest van de Single Mothers in Kaplamai. Sinds ons laatste bezoek heeft deze groep vrouwen een nieuw bestuur gekregen, waarin ook wat jongere vrouwen een plaats hebben gekregen. Zipporah, zelf een single mother, bezoekt namens de stichting deze bijeenkomsten. De vrouwen zitten vol ideeën om hun financiën op te schroeven. Ze willen bijvoorbeeld plaatselijk aan micro-Krediet gaan doen. Vrouwen die een zaakje willen opzetten of uitbreiden kunnen dan een kortlopende lening krijgen van de Single Mothers tegen een lagere rente dan de bank. Met het geld wat ze op die manier meer krijgen, kunnen ze de naaimachines onderhouden die dan weer gebruikt worden om schooluniformen mee te maken en verkocht kunnen worden. Prima ideeën, die wij van harte toejuichen.

Ook de nieuwe pastoor, Fr. Abraham, was bij de bijeenkomst aanwezig. Hij heeft toegezegd dat de ruimte in het Social Hall, die de vrouwen voorheen mochten gebruiken, weer aan hen wordt toegewezen. Ook dat is natuurlijk heel fijn en weer een extra aanmoediging voor de vrouwen. Ik ben blij dat zij zich weer opnieuw hebben ‘uitgevonden’ en op deze manier voor zichzelf en voor andere vrouwen iets kunnen betekenen. En ook hoe zij meer en meer zelfstandig en zonder al te grote bijdragen vanuit de stichting zich blijven ontwikkelen.

Dat laatste is hoe het met al onze projecten zou moeten zijn, met een kleine injectie, grote dingen doen en tenslotte ons gewoon niet meer nodig hebben.

Een overzicht van onze projecten vindt u op de website en we zijn te volgen via Facebook en Instagram. Via de website kunt u uw eventuele bijdrage ook gemakkelijk overmaken.